Framleis vinter.

I dag fekk me ny påfyll av snø. Slik som dette såg det ut frå vindauga tidleg i dag. Kaldt, kuling og snøfokk. Lite utlokkande med andre ord.

Snøen klistra seg til ruta. Eg såg for meg at dagen skulle fyllast med litt husarbeid, strikking, lesing og blogging. Dørstokkmila var ekstra lang. Då plinga det inn ein melding på mobilen, "skal me kle oss godt og gå tur?" Der var dørstokkmila borte gitt og det bar ut i "rokk og fokk og is". Då me kom inn i skogen stilna vinden og det slutta å snø. Me gjekk gjennom urørt florlett nysnø. Snøen hang på buskar og tre. Kamera låg sjølvsagt heime, eg var redd for å få snø og væte inn i det. Eg kom aldri på at veret skulle bli så fint.

GOD HELG :)

Små detaljar.

Litt macrobilde av is i dag.

Under snødyna ventar eineren på vårsola. Vinteren held framleis stand her i sørvest.

Litt laber bloggaktivitet for meg for tida, livet handlar om litt av kvart anna også :)

Nye gardiner i huldreberget.

Er det huldra som bur bak desse fantastiske "tyllgardinene" mon tru?

Det er godt eg ikkje skal bu i dette huset! Det durar i omnen og er godt og varmt hos meg :)

GOD HELG FOLKENS :)

"Guds kyrkja lysa skulle som høgt på berg ein stad."

Bokn kyrkje, her samlast menneske til høgtid og glede og her samlast menneske i sorg for å ta avskjed med ein av sine kjære. Eg har mange gode og nokre såre minne herifrå.

Frøken frost.

Her kjem mitt bidrag til konkurransen hos Moseplassen.

Eg presenterer med dette frøken Snøkrystall! Ho er kledd i kvit tidlaus vinterdrakt påsydd små paljettar som reflekterer sollyset om dagen og måneskinet om natta. Kikk innom hos Moseplassen for å stemme på dei ulike vakre Frøken Frost kanditatane :)

Blåtime i eit rosa skjær.

Bilde tatt frå (om)vegen eg titt og ofte tar heim frå jobb.

Det er eit fantastisk turver no om dagane :)

Orkideer.

Kaldt ute, men tropevarme inne, iallefall utpå kvelden, hehe. Så om alt er visna og brunt ute er det frodig i glaskarmane inne. Tusen takk til Stine for tips om svart paspatour :)

Eg hadde tenkt å fotografere då eg gjekk turstien heim frå jobb i dag, men gløymde kamera i garderobeskapet mitt. Håpar på like fint ver i morgon og ikkje minst at eg hugsar kamera.

Takk for alle tilbakemeldingar eg får :) Ønskjer alle gode dagar i vinterkulda! Har du tid og helse til det så ta deg ein tur ut og nyt vinteren :)

Sugen på kunnskap.

Den 3.01 2010 kl 10.20 er dette bildet tatt. Det er seint lyst og tidleg mørkt i januar, men sola har snudd så det går rette vegen!

Dess meir eg lærer om fotografering dess meir ser eg kor lite eg kan. Derfor stod fotobøker på ønskjelista til jul. Resultatet blei to eksemplarer av Digital fotografi i praksis av Magnar Fjørtoft. Eg bytta den eine inn i Bedre bilder av Åshild Fagervik. Eg har skumlese i begge i helga og her er det mykje å sette seg inn i. Til no har eg fått fleire ting på ønskelista, mellom anna fotoshop av eit eller anna slag og fleire linser. Skulle gjerne vore med i ein fotoklubb også, må prøve å finne ut om det er eit eller anna som ikkje er for langt borte frå her eg bur. Største ønske er masse inspirasjon, overskot og lyst til å komme ut med kamera. Eg har ofte store planar, men dei blir ikkje alltid sette ut i livet. Det viktigaste er jo å kose seg med å ta bilde og ikkje stresse.

"Veggbilde."

Nå er det ikkje slik at eg har fått glas og rame på verken desse bilda eller dei i innlegget under. Alt er laga med redigering på data. Det er berre i fantasien dei heng på veggen. Derfor har eg også brukt hermeteikn i overskrifta. Eg fekk eit tips i ein kommentar om å bruke svart paspatour. Det gjer eg når dei ekte bilda skal på veggen. Her på PhotoScape fann eg ikkje anna enn kvit paspatour. Så derfor :)

Ein må ha lov å leike litt sjølv om ein er vaksen, ikkje sant?

Eg har eit enaste nyttårsforsett i år og det er å prioritere ting som gjer meg glad! Det er nok burde og skulle i livet! Så i år vel eg å leite etter kvardagsglede :)

Kveldstemning "i glas og rame".

Eg har leika meg i fotoredigeringsprogrammet PhotoScape. Eg hadde lyst å sjå korleis nokre av bilda mine hadde tatt seg ut i glas og rame på veggen. Som tenkt så gjort. Eit par tastetrykk og her er resultatet. Klikk på bilda for å sjå dei større. Bilda er tatt 30.12 i det dei siste solstrålene gyldar fjellkammen og fullmånen er på veg opp i aust.

I sør har himmelen eit rosa skjær. Dei første tre bilda er tatt med kompaktkamera mitt. Dei to siste er tatt med Canon 450D speilrefleks. Bildet under er eigentleg eit miss fordi eg hadde gløymt å stilla til rett lyskjelde. Det stod på neonlys. Sjølv om blåfargen er heilt feil er det spanande å sjå kva eg kan få fram med manuelle innstillingar. Litt endring på innstilling og vips så er resultatet eit heilt anna! Eg er ikkje heilt fortruleg med Canon kamera ennå, må nok øve meir. Det er så lett å putte kompaktkamera i lommen når eg skal på tur, dessutan tar det skarpe gode bilde. Speilrefleks krev meir av fotografen. Takk for alle kommentarar! Ser eg har problem med å klare å få tid til å svare alle kvar gong, men eg er stort sett innom hos alle :)

Ønskjer alle fine vinterdagar :)

"Midt i magen"

Når eg klikkar meg inn på mange av bloggane eg har på lenkelista mi er det som å opne eit smykkeskrin eller ei skattkiste. Nokre av bloggerane er mest opptatt av sjølve fotografiet, at det er velkomponert og har høg kunstnerisk verdi. Nokre bloggar interiør eller hage og har lagt mykje arbeid i å førebu fotograferinga. Nokre skriv ettertenksomme tekstar og dikt. Andre igjen er stadig ute på tur og lar oss andre få vandre saman med dei eit stykke gjennom bilda dei deler. Eg har gode og interessante stunder ved PC-en, alltid er det noko å nyte og gle seg over.

Av og til hender det at eit dikt eller eit bilde treffer meg "midt i magen", rører ved det innerste i meg og set tankane i sving. Slik var det med dette bilde eg fann på Ruth sin blogg Solsikken i dag. (Eg har fått lov å låne/bruke bilde hennar. Tusen takk Ruth!) Dette bilde seier noko om å reise seg igjen etter eit skikkeleg nederlag i livet. Treet har fått ein skikkeleg knekk eingong, men takka vere steinen som stod og tok i mot då det fall, fann det støtte til igjen å strekke greinene mot himmelen. Dei fleste av oss møter stormar ein eller annan gong i livet. Då er det godt å ha noko å kvile mot, nokon å støtte seg til. Familie, venner, naturen, ei trygg gudstru, det er ulike ting me menneske finn kvile i. Uansett er det viktig å ha menneske rundt oss som ser oss og tar imot oss og deler stunder med oss. Og kanskje viktigast av alt er det å kunne vere ein kvilestein for andre når det stormar i liva deira.

Kvilestein

Vi treng ein plass som er vår!

Eit rom vi kan lukka augo og finna

tilbake til når livet krev.

Ein kvilestein, ei elvebreidd, eit fjell

eller ei famn.

Noko som alltid vil forbli vårt

fordi vi eingong var der.

Bente Bratlund

Om vi evna sjå

Vi er aldri heilt aleine. Nokon er der alltid.

Ei hand å halde om, ei open dør.

Nokon som veit litt om det å leva.

Når vi står der i stormen, eller i den store stilla,

finst alltid nokon omkring oss.

Dei trengjer seg ikkje på,

men ofte har dei heist sine vimplar for at vi skal vite

at dei er der.

Bente Bratlund