ABC-Y for yndig.

Og yndig står for yndige fuksia.

Du finn mange fine abc-innlegg på ABC-bloggen :)

Hortensia, høgblad og blom.

Hortensiaen min har store lilla blomeklasar, men det er ikkje blomane som er lilla, det er høgblada.

Blomen derimot er blå! Bittesmå og lette å oversjå, men vakre når ein kjem tett nok på. Det blir nok eindel macro framover her hos meg :)

I ettermiddag har me hatt 19 grader, ein liten smak av sommar :)

Ny macrolinse.

Endeleg har eg kjøpt meg macrolinse! Sigma 50mm 1:2,8 DG MACRO. Denne linsa skulle vere god for nybegynnerar fordi ho var lyssterk og lukkartida dermed blei kort. Eg vore ute og testa henne for første gong.

Sitronsommarfugl leitar etter nektar på breiskolm. Om du ikkje har vore innom bloggen min på ei stund så kikk på innlegget under :)

Har du tid og lyst til å vere med på bloggtreff er siste frist for påmelding 10 september sidan me skal bestille bord I skudeneshavn.

Nyt augustdagane, der er framleis sommar! Iallefall på kalenderen :)

Bloggtreff i Skudeneshavn 19. september.

Hei, hei alle bloggvenner :)

Har du lyst å vere med på bloggtreff? Eg og BeritT vil helga 18-20 september ha besøk av bloggdamer til ei koseleg helg. Kjekt å bli nærare kjent med folk me kjenner her frå bloggverda.

I denne samanheng vil me laurdag 19. september ta turen til Skudeneshavn, "sørlandsperla" på Karmøy. Der møtest me på ferjekaien kl 12. Me ruslar litt rundt før me et fiskesuppe på Smio bistro og pianobar. Der kan me få plass til 28 stk i andre etasje dekka slik at me blir samla og kan snakke saman utan å bli forstyrra frå andre. ( Me betaler kvar for oss.)

Kanskje har akkurat du som er innom bloggen min og les dette lyst til å vere saman med oss. Det hadde vore kjekt om me kunne fylle opp dei 28 plassane på Smio bistro. Om det passar så meld deg på til Marie, marie-el@online.no eller til Berit (ho lagar innlegg om treffet ho også). Om det er nokon som har lyst å vere saman med oss heile helga så ta kontakt då også. Me kan ikkje love fleire enn dei me har sengeplass til, men det er ikkje fullt i alle sengene heilt ennå :)

Eg var på bloggtreff hos Ida ifjor og var saman med herlege damer der ei helg. Den helga ber eg i hjarta mitt ennå. Eg var veldig spent i utgangspunktet, tenk om eg ikkje passa inn. Tenk om dei andre var vellukka overskotsmenneske på alle måtar. Eg blei møtt av vakre menneske, gjestfridom, gode klemmar, varme hjarte, gode samtalar og levde liv. Eg vågar å seie at eg har fått venner for livet og ikkje minst eg er blitt venn også. Det gjer godt å kjenne seg inkludert og verdsett.

Klikk på bilde og få med deg teksten, hehe.

(Så får me berre inderleg håpe at vertskapet ikkje blir utslått av influensa akkurat den helga.) Velkommen skal du vere :)

Innom Hardangervidda natursenter.

Skulle tru eg hadde vore på tur i vekevis, no har eg brukt ei- og eihalv veke på bloggen på ein firedagars tur. Sånn er det når eg har så lyst å vise fram så mange bilde av denne vakre biten av landet vårt og når minnekortet er proppa med bilde gjer ikkje det saka lettare. Eg likar også å dele bilda opp i tema slik at ikkje alt kjem som "eit sopihop". No kan eg trøysta deg som er innom med at dette er siste innlegget frå turen!

Bilda over og under er frå Måbødalen, Norges Grand Canyon som går 400 meter loddrett ned. No går mestedelen av bilvegen gjennom tunellar, men om ein vil kan ein ta ein tur med trolltoget som køyrer frå Vøringsfossen og ned dalen på den gamle vegen som som snor seg i hårnålssvingar nedover fjellsida. Nesten nede kjem me til Øvre Eidfjord som ligg mellom bratte fjell på inntil 1300 meter høgde. Her ligg Hardangervidda natursenter. Her hadde me ein pause og fekk mellom anna med oss ein fantastisk film over området. Filmen er tatt frå helikopter og blir vist over fem skjermar. Det var som å vere med i helikpteret og skue over eit fantastisk naturområde. Sjølv om eg måtte lukke augene innimellom i dei krappaste svingane for ikkje å bli reisesjuk var dette ei fantastisk oppleving! Utstillinga på natursenteret var også vel verd å få med seg. Dette har eg saksa frå www.visitnorway.com:

Hardangervidda Natursenter Eidfjord er eit moderne og spanande natur og kulturhistorisk opplevingssenter for norsk natur, klima og miljø. I vakker vestlandsnatur, ved foten av Vøringsfossen og oppstiginga til Måbødalen, finn du opplevingssenteret med sin spennande landskapstilpassa arkitektur. Hardangervidda Natursenter Eidfjord har som føremål å samle og spreie kunnskap om samspelet i naturen, og relasjonane mellom natur og menneskleg verksemd. Vår oppgave er å skape eit nært møte mellom det moderne mennesket og naturen. HNE er ei oppleving for heile famililen, med levande utstillingar på 2200 kvm, aktiv medverknad og visuell formidling. I dag framstår senteret med moderne og banebrytande formidlingsteknologi. Supervideografen er ein moderne panoramakino produsert av Ivo Caprino. Her får du delta på ei reise der fjord, fjell og foss er hovudtema. Senteret har kafè/restaurant, souvenirbutikk og turistinformasjon.

Siste del av turen gjekk langs Eidfjorden og vidare langs Sørfjorden inn mot Odda. Langs Sørfjorden ligg fruktgardane som perler på ei snor i dei bratte bakkane og dette perlekjede er fantastis vakkert! Frå Odda gjekk turen til Fjæra og så vidare langs Åkrafjorden(bildet under) Langfossen. Snipp snapp snute, så var tureventyret ute :)

Håpar likevel at du kikkar innom i morgon, søndag, då vil eg informere om bloggtreff.

Ha ein god dag og kveld :)

Hardangervidda

Frå aust til vest over Hardangervidda. Sjå kart HER.

Hardangervidda er den største høgfjellssletta i Nord-Europa. Landskapet på Hardangervidda er svært variert. I aust er landskapet prega av opne og flate vidder, meda det i vest og sør er høge fjellryggar som stig opp mot 1700 meter over havet. Lengst vest stuper terrenget mot Sørfjorden. Det første bildet er tatt med det same me kom opp på vidda. Her ligg eit vatn som er ganske mykje uttappa. Hundrevis av små vardar var lødde opp ved vatnet, ein siganatur frå dei mange som stoppa her. Flott synest eg, det passar iallefall her som menneske har gripe inn i naturen frå før.

Midt oppå vidda ligg Halnefjorden, eit langt vatn som strekker seg langt inn på vidda. Midt på bilde her skimtar du Halne fjellstove. Vegen snor seg over vidda. Vidde så langt auga ser! Eg hugsar første gongen eg køyrde over her. Då kom eg vestfrå og etter bratte fjell og hårnålsvegar var det fantastisk å kome opp på vidda! Bildet over og desse to neste er tatt på Dyranut. Her er oppslag som viser ferdselsvegane som folk gjekk før vegen blei lagt over vidda. Landet vårt har mykje variasjon å by på, etter vidda ventar nedstiginga mot Sørfjorden på oss. Halvegs nede ligg øvre Eidfjord med Hardangervidda natursenter. Bilder derifrå i morgon :)

Heibergske samlingar i Kaupanger.

Museumsbesøk høyrer ofte til ein vellukka ferie, hehe. Fin natur er flott, men litt kultur og "mottamjøl" høyrer med. No er det vel kanskje årsaken til at dette gamle er så fint er at det ikkje er mott i det. Me var innom dei Heibergske samlingar i Kaupanger. Her var det masse å sjå og me kunne brukt heile dagen der om me skulle fått med alt. Her er det mellom anna samla masse hus frå ulike tidsepokar frå mellomalderen og fram til idag. Eg tidfestar ikkje noko her, men bilda ligg i kronologisk rekkefølge og du kan lese meir om samlinga her.

Eg trur at dette må vere det eldste tunet. Stabburet er bygd på ein sånn måte at mus og rotter ikkje kunne koma inn, legg merke til trappa med mellomrom opp til dørstokken. På bilde under ein kikk inn. Praktisk med vogga hengande i taket så kunne dei vogge barnet enten dei sat til bords eller låg i senga. Dei var ikkje "født igår og turka under ovnen" i dei dagar heller, jaja, det siste var dei kanskje (turka under ovnen altså). Her eit litt meir "moderne" hus, her hadde dei til og med balkong. Ser for meg snorer med ullbolar til tørk her. Vasselane (vassåka) minner om tunge tak og ein hard kvardag. Dei bygde husa slik at dei passa inn i terrenget. Innafor den opne låvedører står høysleden. Ein flokk høner hadde vagla seg på sleden. Det er dyr på garden og han blir i dag driven som ein levande museumsgard. Noko av høyet var kome i hus og noko hang framleis i hesja. Her er stemmen som blei opna då det var tid for å male kornet. Kverna inne i kvernhuset. Her er ein husmannsplass som ligg litt i utkanten som dei ofte gjorde. Gjerde laga av einer, finare enn netting spør du meg, men kven ville "tutle" med noko slikt i dag? "Det var nokre fattige og så var der nokre rike..." Då som no! Ikkje alle hadde råd til slike vakre hus med kvitt stakittgjerde rundt, men idyllisk det er det. Dette minner faktisk litt om vårt hus slik det såg ut då eg var lita jente, ikkje sjølve huset men vindauga, døra og steintrappa med gelender. Rusleturen rundt om i området var som ei reise i tid frå mellomalderen og fram til idag. Det var også nokre typehus frå nær fortid. I tillegg til alle husa har museet ei stor samling innomhus vel verd eit besøk.